Zaczynamy miks – stopa (kick)

Wiele osób się zastanawia, jaki instrument powinien być tym podstawowym, od którego cały miks należy zacząć. Jest kilka teorii oraz pomysłów odnoszących się do tego. Zazwyczaj producenci uważają, że najlepszym punktem wyjściowym jest stopa perkusji (kick). Lecz również zaznacza się, iż ciekawym rozwiązaniem jest rozpoczynanie pracy od basu, od werblu, od overheadów perkusji, od głównego wokalu, itd… Zwłaszcza te ostatnie koncepcje są dość wątpliwe, aczkolwiek kwestia podejścia do każdego utworu z osobna jest indywidualna.

W przypadku korekcji parametrycznej stopy warto zaznaczyć kilka zmiennych zakresów częstotliwości, jednak sytuujących się w analogicznych przedziałach, które tworzą główne brzmienie tzw. „kicku”. Przede wszystkim najbardziej słyszalnym elementem jest dolny zakres brzmieniowy – to tutaj stopa dominuje oraz dysponuje największą ilością energii. Zazwyczaj przedział ten widoczny jest na wskaźnikach analizatorów spectrum w okolicach 40 – 120 Hz, natomiast zbyteczny punkt, który powoduje „efekt mętnienia” (z ang. „muddiness”) leży niedaleko 300 Hz. Kolejny przedział częstotliwościowy, którym powinno się w przypadku edycji brzmieniowej stopy zainteresować jest ulokowany w okolicach 3000 – 5000 Hz i jest to naturalne uderzenie bijaka o powierzchnię bębna. Nawet w przypadku instrumentów wirtualnych oraz sampli należy pamiętać o podanych zakresach częstotliwości, bo mogą one wpłynąć na: – zbyt duże wzmocnienie stopy, która swoją energią „przysłoni” resztę instrumentarium – przykrycie jej przez np. instrumenty basowe oraz utratę niższych składowych harmonicznych w miksie.

Przedziały nazwano zmiennymi. Dlaczego? Mianowicie są one ruchome, a częstotliwości nie są przypisane generalnie do każdej znanej stopy perkusyjnej – powinno się je dostosować w odniesieniu do konkretnego gatunku muzycznego. W zależności od budowy fizycznej, kształtu oraz materiałów, z których instrument został stworzony charakter jego się zmienny oraz indywidualny. Wszystkie wyżej wymienione elementy dotyczą equalizacji stopy – jest ona niezmiernie ważna, natomiast nie pamiętając o konkretnych istotniejszych rzeczach przed nagraniem oraz wstępnym zmiksowaniem, można obawiać się przykrych konsekwencji w późniejszym etapie pracy. „Kick” musi być oczywiście zarejestrowany w trybie MONO. ZAWSZE sytuuje się ten instrument w środku miksu, co nie musi być pokrytę z wizją estradową. Gdyby stopę umieścić lekko na lewo lub prawo z pewnością uzyskano by mniejszą wartość jej energii w miksie, co w konsekwencji wprawiłoby słuchacza w osłupienie. Nie powinno się pozwalać na eksperymenty z panoramowaniem (ukierunkowywaniem pomiędzy prawym oraz lewym głośnikiem) w przypadku tego instrumentu. Lecz podobna sytuacja dotyczy werbla – który również dodaje dynamizmu oraz energii

image
Rys. 7 – wyobrażenie przestrzenne instrumentów muzycznych w gatunku reggae (ilustracja zapożyczona z “The Art of Mixing” – autor David Gibson)

Na ilustracji przygotowanej przez Davida Gibsona widać podstawowe instrumenty muzyczne usytuowane w wyimaginowanej przestrzeni miksu. Pozostałe partie instrumentów, których nazwy zostały zaprezentowane na rysunku zostaną omówione w dalszym etapie.

Przykładowe ustawienia korektora dynamicznego i kompresora korzystając z narzędzia Fab Filter Pro Q 2 oraz Pro C

Poniżej przedstawiłem przykładowe zastosowanie equalizera ustawionego na śladzie “kicku”. Uwagę warto zwrócić zwłaszcza na dwóch elementach – górkach w niskich (powodujących efekt “punch”) oraz wysokich tonach (więcej tzw. “clarity”).

image 3

Wzmocnione zakresy Filtry typu „bell”: 134 Hz (parametr Q = 5,5; wąski obszar; +2,92 dB), 65 Hz (Q = 1,0; szeroki obszar; +16 dB), 695 Hz (Q = 1, niewielkie wzmocnienie), 5000 Hz (Q = 4,16; wzmocnienie punktowe; + 9 dB)
Zakresy zbyteczne Filtr typu „bell” (311 Hz; Q=1,126; -5,32 dB), 12800 Hz (lekko nachylony filtr dolnoprzepustowy Q= 0,3; -5,3 dB)
Filtr górnoprzepustowy (50 Hz; Q=0,6)
Fazowość/latencja Tryb ZERO LATENCY
Analiza widma Pre+post Wzmocnienie Brak wyjściowego dodatkowego wzmocnienia

image 2

Ustawienia parametrów kompresora (ścieżka stopy) – FabFilter Pro Q2

Nazwa/model Fab Filter Pro-C Styl kompresji Klasyczny (ang. „classic”)
KNEE Łagodne kolanko
Threshold – 15,4 dB
Ratio ~7:1
Attack 0,5 ms
Release 75 ms
Output gain 1,5 dB
DRY/WET -13,53 dB